علوم تربیتی

گفتم آخر عشق را معنا كنیم

بلكه جای خویش را پیدا كنیم

آمدم دیدم كه جای لاف نیست

عشق غیر از عین و شین وقاف نیست

آمدم گفتم به آوای جلی

عین یعنی عدل مولایم علی

شین یعنی شور الله الصمد

قاف یعنی قل هوالله احد

خوبترین خدای دنیا سلام.حالت چطور است؟ می دانم ......گله نكن....باور كن می دانم چه در دلت است!میدانم چرا مدتی است دیگر به من نمی گویی چشمانت را دوست دارم!!شاید حق با تو باشددیگر نماد نجابت نیست... با من حرف بزن تو كه خوب دروغ  ها را از میان حرفهایم می فهمی !!

چقدر دوست دارم چهره ات را ببینم  وقتی كه می گویم "السلام علینا و علی عبادا.. الصالحین" آنگاه كه به من نیشخند می زنی و بندگیم را انكار می كنی!

اما من با همه بدیهایم برای هر آنچه دارم مدیون تو ام.راستی یادت نرود از بهترینهایی كه به من دادی هنوز بهترینی مانده است كه الطاف بیكرانت را تكمیل كند

 

 

عده ای مثل قرص جوشانند؛ در لیوان آب كه بیاندازیشان طوری غلیان كرده و كف می كنند كه سر می روند اما كافی است كمی صبر كنی بعد می بینی كه از نصف لیوان هم كمترند.

دكتر علی شریعتی

پیداست هنوز شقایق نشدی ...

                        زندانی زندان دقایق نشدی ... 

                                                وقتی که مرا از دل خود می رانی ...

                                                            یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی ...            

 زرد است که لبریز حقایق شده است ...  

                        تلخ است که با درد موافق شده است ...

                                            عاشق نشدی وگر نه می فهمیدی ...

                                                                    پاییز بهاریست که عاشق شده است---

باید خریدارم شوی تا من خریدارت شوم

                         از جان و دل یارم شوی تا عاشق زارت شوم
                                                   من نیستم چون دیگران بازیچه بازیگران

                                                                   اول به دام آرم تو را وانگه گرفتارت شوم--

 

وقتی یه برگ می افته روی زمین

حس می کنم گریه بی صداش را

حس می کنم چی مگذره توی قلبش

وقتی می بینه مرگ لحظه هاش را

آخه منم یه برگ خشک و زردم

که بی صدا یه عمره گریه کردم

وقتی که پرپر میشه گل تو گلدون

خالی از کبوتر میشه آسمون

حباب بغض تو گلو میشکنه

ابر چشام دوباره میشه بارون

کبوتر دل من به فکر کوچه

برای من زندگی چه سرد و پوچه

خدایا یاریم کن اگه روزی جایی چیزی شکستم دل نباشد

 

خداحافظ
شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم
خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
خداحافظ، و این یعنی در اندوه تو می میرم
در این تنهایی مطلق، که می بندد به زنجیرم
و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد
چگونه بگذرم از عشق، از دلبستگی هایم؟
چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم؟
خداحافظ ، تو ای همپای شبهای غزل خوانی
خداحافظ، به پایان آمد این دیدار پنهانی
خداحافظ، بدون تو گمان بردی که می مانم
خداحافظ، بدون من یقین دارم که می مانی.

 

روی دلای آدما هرگز حسابی وا نكن

 از در نشد از پنجره ، زوری خودت رو جا نكن

 آدمكای شهر ما بازیگرایی قابلن

 

 وقتش بشه

یواشكی رو قلب هم پا می زارن

 تو قتلگاه آرزو عاشق كشی زرنگیه

شیطونك مغزای ما دلداده دو رنگیه

دلخوشی های الكی ، وعده های دروغكی

عشقاشونم خلاصه شد تو یك نگاه دزدكی

 آدمكای شب زده قلبا رو ویرون می كنن

 دل ستاره ی منو ، از زندگی خون می كنن

ستاره ها لحظه ها رو با تنهایی رنگ می زنن

به بخت هر ستاره ای ، آدمكا چنگ می زنن