به نام خدای مهربان
|
آموختم که : تنها کسي که مرا در زندگي شاد ميکند کسي است که به من ميگويد : تو مرا شاد کردي ! ................................... امروز را برای بیان احساس به عزیزانت
غنیمت شمار شاید فردا احساسی نباشد ........... ..................................... این شب ها چشم های من خسته است گاهی اشک ، گاهی انتظار این سهم چشم های من است ........................................ فکر میکردم دل خودم وقتی میگیره میزنم زیر گریه... اما امروز انگار خدا دلش از من بیشتر گرفته بود... از دیشب یک دم داره می باره... قدم زدن زیر بارون بدون چتر... وقتی خیس میشی چقدر احساس خوبی بهت دست میده... احساس پاک شدن... ......................................... امروز که محتاج توام جای تو خالیست فردا که میایی به سراغم نفسی نیست در من نفسی نیست نفسی نیست نکن امروز را فردا بیا با ما که فردایی نمی ماند که از تقدیر و فال ما در این دنیا کسی چیزی نمی داند
|
|
|
|
مهربانم ! امروز تو به دیروز مبدل می شود ، اما ممکن است فردای تو امروز نشود. پس قدر لحظه لحظه های عمرت را بدان ...
|
|
آدمك آخر دنیاست بخند آدمك مرگ همينجاست بخند
دستخطي كه تو را عاشق كرد شوخي كاغذي ماست بخنــــد آدمک خر نشوی گریه کنی کل دنیا سرابست بخند آن خــدايي كه بزرگش خوانـدي به خدا مثل تو تنهاست بخنــــد
.............................
دعایی میکنم هر شب زدل بیرون رود مهرت ولی آهسته می گویم الهی بی اثر باشد
...............................
دوست دارم که بفهمم خداوند چرا ما ادما رو درست کرد.اون که نیازی به ما به عبادت ما به زندگی ما نداشت. چرا مارو درست کرد ما ادمایی که فقط به هم دروغ میگیم به هم خیانت میکنیم ما ادمایی که فقط و فقط به خودمون به ارزوهامون فکر میکنیم. بعضی وقتها اونقد غرق ارزو و غرور میشیم که یادمون میره خودمون ارزوی یکی دیگه هستیم.بعضی وقتها انقدر غرق خیال و قدرت میشیم که حاضریم واسه رسیدن به هدفمون هر کاری بکنیم حتی جون هم نوعامونو به خطر بندازیم.
................................
درباره احساست سخن نگو اگر واقعا وجود ندارد
................................
هرچه می خواهم غمت را در دلم پنهان کنم
سینه می گوید که من تنگ آمدم فریاد کن.
. ................................
خیال باورت را دوست داشتم اما دوریت را نمی خواستم
این قانون دنیاست به هر که دل ببندی
روزی آن را از تو خواهند گرفت
|
زندگی کردیم - اما باختیم
.............................
خداوند همیشه به عیادتمان می آید اما اکثرا ما خانه نیستیم. گلی که محبوب خدا باشد بدون باران هم رشد می کند.
...............................
خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی. وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی . وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند . وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد . وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود . وقتی تمام درها به رویت بسته است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی و از اعماق قلب تنها و عاشق و گریانت بانگ برمی آوری که: « ای خدای بزرگ دوستت دارم!» و حس می کنی که دیگر تنها نخواهی ماند. ..............................
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
|
|
گاهي اونقدر دلم میگیره كه به سختي نفس ميكشم
..............................
این لحظه ها هستند که می گذرند و ما در بطن آن ها می مانیم و فراموش می شویم
..............................
.............................. زندگی شاید همین باشد؟
.............................
زندگي آب رواني است، روان ميگذرد آنچه تقدیر من و توست همان میگذرد
..............................
کاش مــي شد بر جـــــدايي خشــــم کرد شاخه هاي نســترن را با تواضع پخش کرد کاش مي شد خانـــه اي از مهـــر ساخت مهـــــــرباني را در آن سر مشـق کرد .............................. خدا منو ببخشه ... خدا منو ببخشه اگه دلي شكوندم اگه يه روز يه وقتي ، سر قولي نمومدم من كسي رو يه وقتي اگه تنها گذاشتم اگه يه روز دلي رو من زير پا گذاشتم خدامنو ببخشه اگه رو كوله باري غصه اي رو گذاشتم از خود به يادگاري اگه يه روز نديدم تو صورتي يه فرياد اگه دلم دلي رو نخواسته داده بر باد خدا منو ببخشه اگه نشنيدم آهي نديده من گرفتم حرفي رو تو نگاهي اگه توسط من ، كشته شد آرزويی نشنيده من گرفتم حرفي رو توگلويي
حضور هیچکس در زندگی ما اتفاقی نیست خداوند در هر حضور جادویی نهان کرده برای کمال ما خوش آن روزی که دریابیم جادوی حضور یکدیگر را . . .
.............................
تورا گم کرده ام ... و اکنون لحظه هاي من گرفتار سکوتي سرد وسنگينند ... وچشمانم که تا ديروز به عشقت مي درخشيدند ... نمي داني چقدر غمگينند !!! چشم هاي تو برايم چراغی روشن در تاریکی شب بود نمي دانم چه خواهد شد پر از دلشوره ام... بي تاب ودلگيرم... کجایی که من بي تو هزاران بار ، در هر لحظه مي ميرم
|
|
هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو: يادت بخير ..............................
خنده ادما همیشه از دلخوشی نیست
گاهی شکستن دل کمتر از ادم کشی نیست
...........................
من گرفتار سنگينی سکوتی هستم
که گويا قبل از هر فريادی لازم است
این دلتنگیها ربطی به غروب و آسمان دلگیرش ندارد. این ها بهانه است برای درد هایی که نه می توانم بگویم و نه می توانی بشنوی شان. دیگر چه فرقی می کند از کدام راه بروم وقتی قرار است تمام راه ها به نرسیدن ختم شوند... وقتی قرار نیست انگشت های سبابه ام هیچ گاه بهم برسند حتی اگر هزار بار دیگر هم چشمانم را ببندم و بهم نرسیدنشان را احساس کنم. مقصد دور نیست ... اصلا همین جایی که من ایستادم خود خود نرسیدن است وقتی نمی دانم آسمان برای چه کسی خورشید دارد یا شب ها به نگاه کدام ستاره فکر می کند ... دیگر چه فرقی می کند بغض من بر شانه ی کدام دیوار سنگینی کند؟...
..............................
تو مرا می شکنی و همین
ساده ترین قصه ی یک انسان است
................................
همیشه سکوت از بی حرفی نیست
گاهی سرشار از ناگفته هاست.
گویی بغضی که درگلویت هست مانع ازفریاد زدنت می شود.
هیچ کس آن چیزی نیست که ادعایش را دارد.
خسته ام از نامردمی ها. .................................
..................................
خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ...
به كسي توجه نمي كنه ... از کسی خجالت نمي كشه ....
مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ...
آفتابي شه ...!!! کاش ...
کاش مي شد مثل آسمون بود ...
كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شه ...
................................ تنها شکستم تنها به زیر کوهی از غم ها شکستم
دیشب میان کوچه های دل سپردن در امتداد مرگ یک رویا شکستم با خاطراتم لحظه ها را گریه کردم آهسته در آغوش این شب ها شکستم فصل شکستم را خزان ها دیده بودند...! پاییزها دیدند من این جا شکستم دیشب از این جا قایق عشقت سفر کرد من هم کنار ساحل دریا شکستم... شاید تو می رفتی که من تنها بمیرم.. شاید به رسم خزان ها من شکستم...!
|
